Veenproef Pucks Midzomer­nachtsdroom

Veenfabriek maakt speels, geestig en aanstekelijk muziektheater. Met sprookjeskoningen, dwergen, schone slaapsters en twee benen in de verwarrende werkelijkheid. Koos Terpstra schreef de avontuurlijke en tegendraadse tekst die botst knettert en schuurt.

De wereld staat in brand. Tijd dus voor een sprookje. Wat toverkruid om mee in slaap te sussen. Wat zwoele zomerse muziek om bij weg te dromen. En dan misschien een duidelijk verhaal met begin midden en moraal? Helaas. Puck is niet uit Shakespeares Midzomernachtsdroom geplukt om binnen de lijntjes te kleuren. Er wordt gretig gestrooid met toverkruid, verliefdheid en verwijten. Alles mag in de war, het zat toch al in de knoop.

Multi-instrumentalist Bastiaan Woltjer weeft er een dromerige soundscape bij van eilandgeluiden: ritselend helmgras, tsjirpende krekels en een ziltige waddenwind. Daarboven klinken de trage diepe tonen van zijn trombone. Uit een muur van speakers breekt het geluid van de golven, tot een fluisterende feedback de track laat ontsporen.

Pucks Midzomernachtsdroom speelt van 12 t/m 21 juni op theaterfestival Oerol op Terschelling. De reguliere kaartverkoop start op 15 mei.

Eerder was Veenfabriek op Oerol te zien met De Clown, Wereld van Wie en Pinokkio, Kunst, Niemand heet Rozenhart, Songspiel My Videoland en Buzz Aldrin waar ben je gebleven?

Bij de Veenproef gooien we de deuren van onze repetitieruimtes open, maken muziek, spelen scènes, proberen uit, duiken in thema’s en schuiven samen aan tafel. De chef laat zich voor het menu speciaal inspireren door thema’s uit de voorstelling. Verwacht een (h)eerlijke maaltijd die met liefde en aandacht en (eerlijke, biologische) ingrediënten is bereid.

Geïnspireerd door Puck maakten we met literair tijdschrift De Gids een themanummer over de trickster. Een ontregelaar die niet alleen chaos schept, maar ook ruimte maakt voor vernieuwing. Schrijvers Dieuwertje Mertens, Willem Otterspeer en Joeri Vos gaan in gesprek over tricksters. Wie zijn beroemde mannelijke en vrouwelijke schelmen uit de (literatuur)geschiedenis? Wat kunnen we van ze leren?